Her står kanskje den neste, |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||
Utskriftsvennlig versjon
Tips en venn om denne saken
Oppdatert: 22. nov. 2011, 11:49
— Ein må jo gå litt høgt ut, ha litt målsettingar. Om bilen blir ståande att i depotet utan å starta, så får vi heller kosa oss med grillinga og satsa på ein annan bil neste gong, seier Jørn Ahmer.
Boble-entusiasten glisar godt når han snakkar om landsfinalen i bilcross på Gol i august neste år.
Det er i ferd med å bli nokre år sidan den raude og gule Osterøy Rasarlag-bølgja rulla inn over kommunen og ut over landet. Entusiasmen for bilcross var stor, og så mange som 30 Osterøy-bilar var påmelde til forskjellige stemne, anten det var på Eikås, i Vikedal, på Gol eller i Trondheim.
— Den gongen var det folk frå heile Osterøy som hadde bilar. Og tilhengjarane var mange. Eg hugsar då vi køyrde i Vikedal, i 2006 eller 2007, og det var folk kledde i raudt og gult overalt. Det må ha vore minst 100 supporterar. Det var eit fæla styr då det sto på, mimrar Ahmer.
No er situasjonen ganske annleis. Jørn og kompisane i garasjen trur ikkje det er det at bilinteressa har dalt så mykje, men meir det at den generasjonen som var dei største pådrivarane har fått seg andre ting å «stri med».
— Folk får jo familie, og byggjer hus. Dei har framleis bilane sine, men no står folk meir i kvar sin garasje. I alle fall er det blitt slik her i Fotlandsvåg, seier Ahmer.
Samstundes har dyktige bilførarar som Steinar Stokke og Rudi Rossland gått opp nokre klassar.
— Dei satsar litt meir seriøst. Vi var berre ein god gjeng som reiste rundt og koste oss og blei kjende med folk i miljøet. Brukte gamle delar, rusk og rask, for å få bilane til å gå.
Men det er ikkje berre «kvar mann for sin bil»-mentaliteten som regjerer i Fotlandsvåg. I lagerbygninga Ahmer for nokre år sidan kjøpte billeg av onkelen, står det framleis ein god del bilar samla. Dei fleste er rett nok Ahmer sine eigne, og dei er det mange av, men han har god plass til andre som vil parkera og skru gjennom vinteren.
I tillegg står det ein traktor her. Og ein gammal buss.
— Eg er i ferd med å tømma han for innhald. Planen er å innreia han slik at vi kan bu i han når vi køyrer rundt på stemne, fortel Ahmer.
For no skal det satsast. Kompisen Sverre Myking har planar om å kjøpa seg ein Mercedes og satsa på bilcross til våren. For Jørn er det berre boble det går i. Bobler med kvinnenamn.
— Neste sesong er det Turi eg satsar på. Ho blir den neste vinnaren av landsfinalen, proklamerer Jørn.
Men understrekar det sosiale fokuset framfor det konkurransemessige når han raskt legg til:
— Går ikkje det, får vi heller satsa på å ha den beste grillen. Og så får vi eventuelt prøva ei av boblene som står utanfor året etter. Det viktigaste er å ha det kjekt, og at vi klarar å samla litt folk. Folk blir raskt med berre det er nokon som drar i gang, seier Ahmer.
Det han kan freista med er ein vinter med skitpreik, kaffidrikking og mekking, og ein påfølgjande vår og sommar med bussturar, bilsport og grilling.
— Noko av det råaste eg har sett, seier Sverre Myking om fjerdeplassen til kompisen i landsfinalen i 2009.
Då var aktiviteten i miljøet på veg ned, og førebuingane dårlege. Og plasseringa dess meir imponerande.
Fjerdeplassen er den førebels siste på merittlista til Jørn, for i år blei det ikkje til at han deltok. Men til neste år...
— Landsfinalen here we come!
|
|||||||||||||
|
|
Nyhetsarkiv
