Kor lenge skal vi leva?

Utskriftsvennlig versjon Tips en venn om denne saken Tips en venn om denne saken Din e-postadresse:  Mottakers e-postadresse: Din kommentar: Vi er grunnleggjande ueinige i at eldre skal ha mindre rett til eit godt liv enn yngre generasjonar.

Tidlegare generalsekretær i Human-Etisk Forbund, Kari Vigeland, meiner at vi må slutta å halda dei eldste eldre i live ved hjelp av medisinar. Ho meiner at dei heller bør få dø. Den livsforlengjande behandlinga er så kostnadskrevjande at ho tar ressursar frå yngre generasjonar.

Vigeland er uroleg for den enorme eldrebølgja som er i vente, der mange fleire vil bli svært gamle. Ho tar til orde for at vi må bruka midlane våre på personar som har livet framfor seg, i staden for å hjelpa dei aller eldste til å leva lenger med mange ulike sjukdomar.

Det er modig gjort å bera fram slike synspunkt, men dei blir ikkje lettare å akseptera av den grunn. Vi er grunnleggjande ueinige i at eldre skal ha mindre rett til eit godt liv enn yngre generasjonar. Eit sorteringssamfunn der nokon skal avgjera kor lenge kvar og ein av oss skal få leva, høyrest grotesk ut.

Det er sjølvsagt ei utfordring for staten at levealderen går opp, men samstundes har vel dei gamle aldri vore så unge som i dag. Mange er aktive og oppegåande til dei er langt over nitti. Enkelte til dei er over hundre. At vi lever lenger betyr ikkje at vi treng meir hjelp enn før, men at hjelpebehovet kjem på eit seinare tidspunkt i livet. Då blir det feil å gjera alderdomen til eit problem som samfunnet må eliminera.

Vigeland sitt utspel kan gje gamle dårleg samvit for at dei tar imot hjelp frå det offentlege. Dét skal dei i alle fall ikkje ha. Det er dei eldre som har æra for at unge i dag kan veksa opp i verdas rikaste land - med eit helsevesen som er i stand til å gje hjelp til alle generasjonar. Vi vil ikkje ha eit samfunn der dei som når ein bestemt alder skal bli fråtatt medisinsk hjelp. Alle må ha rett til eit verdig liv, sjølv om dei lever lenge.